15 Mar · MommiesBook · No Comments

Genel olarak fazlasıyla pozitif ve enerjik bir insanım. Hamileliğim süresince de o kadar emindim ki lohusa sendromuyla işim olmayacağına...

Bebeğimi alıp eve geldiğimde eşim ve ben yalnızdık. Bu benim tercihimdi. Kızım ve eşim aile olmaya çabucak alışmamız gerekiyordu ve bebeğime bakmayı zor da olsa hızlıca öğrenmem gerekiyordu.

Bütün gece uyumayan, yeni tanıştığım biri ve mütemadiyen aç! Ama benim onu nasıl doyuracağımla ilgili bir fikrim yok. Emzirmem gerekiyor ama beceremiyorum. E o kadar okunan kitaplar, edinilen bilgiler ne oldu ?

Annelik öğrenilen bir şeymiş ve her bebek kendi kullanım kılavuzuyla doğuyormuş.

Teşekkürlerin yetmeyeceği eşim, 2 ay boyunca bütün gece benimle uykusuz kalıp, sabah işe giderdi. Arkasından ağlardım, ne olur bugün işe gitmesen diye. .. Yoğun ve stresli çalışma temposuna rağmen, akşam eve koşa koşa gelir ilk bana sarılır ve mutfağa girip bana şahane yemekler hazırlardı.

Yemeğimi yedirir, sofrayı toplar, mutfağı temizler ve arkasından Zeynep’i alıp uyuturdu. İnanılmaz destek oldu.

O kadar önemli ki lohusalıkta eş desteği.

Zor bir süreç, hiç bitmeyecek sanıyorsunuz ama bitiyor. Sonrasını ben şöyle ifade edebilirim:

''Cennete adım atmak''

Tüm o negatif enerji bir anda yokoluyor. Doğumumdan 15 gün sonra ilk kez dışarı çıkmıştım. Evden çıkınca oksijenle ilk temas bir başımı döndürdü. Doğum fotografçım, kızımın tatlı adaşı, sevgili Zeynep’i aradım. Bana gerçek bir psikiyatrist gibi telkinlerde bulundu.

O günden sonra buz gibi havaya ragmen ( aralık ayıydı) her gün bebeğimi sarıp sarmalayıp, pusetine yatırıp kendimi dışarıya attım. Hergün mutlaka 20 dakika yürüdüm, nefes aldım. Bu beni o kadar rahatlattı ki; bebeğimle birlikte hayata adapte olup, yavaş yavaş günlük bir ritm oluşturduk. Onunla birlikte hayattan tat almaya başladım.

Hiç bitmeyecek sanılan bir dönem ama emin olun bitiyor ve sonu gerçekten mükemmel oluyor. O dönem yanınızda; dediklerinize alınmayacak, ağzından çıkanı kulağı duyacak (mesela ''sütün yetmiyor, sanki biraz vücudun mu şişmiş'' demeyecek) tek misyonunun destek olduğunun farkında olan biri olursa çok şanslısınız demektir.

Bu kişi benim eşimdi ve bu dönemi en hafif geçirmem için elinden geleni yaptı. Bir anne, yakın bir arkadaş ve ya becerikli bir eş… Artık yakınınızda kim varsa...

Kolay gelsin 'canım' lohusalar.

Category: Annelik

MommiesBook

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Kategoriler

Yenilikleri takip etmek için E-Bülten’ e üye olun


Bumerang - Yazarkafe